• AİLE BİREYLERİNE PSİKOLOJİK DESTEK




AİLE DANIŞMANLIĞI İÇİN PİSKOLOJİ

Aileler açısından engelli bir çocuğa sahip olmak maddi manevi zorlukları olan bir deneyim. Yine de bu bir yolculuk ve bu yolculukta çocuklarımıza ne kadar destek olduğumuz çok önemli. Öncelikle ailelerin farkındalıklarının arttırılması gerekiyor. Aile, çocuğun durumu hakkında ne kadar bilgi sahibiyse beklentisi de o düzeyde makul olacaktır. Zaman zaman hiç olmayacak şekilde çocuğuyla ilgili gerçekleşemeyecek beklentileri olan annelerle karşılaşıyoruz.Bu anlamda da psikolojik destek çok önemli bir yer ediniyor. Ailelerin yaşadıkları çatışma ve çelişkileri paylaşabilmeleri, baş etme yöntemleri geliştirmeleri için yardımcı olunması gerekiyor.Engelli çocuğu olan ailelerde kaygı ile birleşen bu psikolojik aşama aslında doğal bir süreçtir. Bu kaygının nedeni; normal bir çocuğa sahip olma isteği ve engelli bir çocuğun doğumunun vereceği korkuyu içerir.Yapılan araştırmalar, ebeveynlerin bu dönemde üç aşamadan geçtiklerini ortaya koymuştur.Bu aşamalar:
  1. AŞAMA: Şok-Reddetme-Çöküntü
  2. AŞAMA: Karışık Duygular-Suçluluk-Kızgınlık-Utanç
  3. AŞAMA: Pazarlık Etme-Kabul-Uyum
Aile bu tepkileri sıra ile yaşamayabilir. Örn: ‘pazarlık etme’ evresinde iken tekrar ‘şok’ evresine dönebilir. Ya da ‘kabul’ aşamasına gelmişken tekrar ‘karışık duygular’ evresine dönebilir.
  • Yaşanan bu süreçler ailelere ve bireylere göre farklılıklar gösterse de tüm ailelerin yaşadığı ortak duyguları anlamak için psikolog desteği ile aile eğitimleri önemlidir.
  • Kardeşlerde de çoğu zaman tıpkı anne babalar gibi karışık duygular yaşarlar. Özel eğitime ihtiyacı olan bir kardeşe sahip çocuğa, kardeşi ile ilgili engel türü hakkında yaşına uygun anlayabileceği bilgi verilmesi gerekmektedir.
  • Çocuğunuzun bireysel farklılığını göz önünde bulundurarak gereksinimlerine ve öğrenme hızına uygun bir program izlemeniz önemlidir.
  • Değerlendirme yapıp, çocuğunuza neleri öğreteceğinize karar verirken tek yol izleyebilirsiniz.
  • Özel Eğitim Sürecinde Ailelere Öneriler:
  • Çoğu zaman anne babalar kendilerini yalnız hissederler. Sizinle aynı durumda olan ebeveynlerle iletişime geçin. Dernek vakıf gibi sosyal sivil örgütlere üye olun.
  • Çocuğunuzla ilgilenmekten vazgeçmeyin ancak kendinizi de ihmal etmeyiniz.
  • Çocuğunuzun kapasitesinin üstünde bir beklentiye girmeyin. Sabırlı olun.
  • Asla umutsuzluğa kapılmayın.
  • Çocuğunuza gereken ilgi ve sevgiyi vermekten yorulmayın.
  • Akranlarıyla kıyaslama yapmayınız. Bu sizi üzer ve çocuğun gelişimi için olumsuzluklar doğurur.
  • Ebeveynler birbirini suçlayarak aile içi gerginliği arttırmamalıdır.
  • Sebep aramayın. Böyle arayışlar yerine çocuğun şimdiki durumuyla ilgilenin.
  • Suçluluk duygusuna kapılmayın. Bu Sizi üzmekten başka bir işe yaramaz.
  • Çocuğunuzdan beklentilerinizi engeline ve engelinin özelliklerine göre ayarlayın.
  • Normal gelişim gösteren bir çocukla karşılaştırıp aynı görevleri beklemeyiniz.
  • Çocuğunuzu aşırı korumayınız.
  • Tüm ile bireyleri çocuk için özveride bulunmaya hazırdırlar. Muhakkak özveride bulunulacak çocuk korunacak ama bunun da bir sınırı vardır.
Unutmayın her çocuk eşsiz bir evrendirÖzel eğitim gören çocukların ailelerine, çok özel birini dünyaya getirdiklerini söylemek istiyorum. Sorumlulukları da çok farklı tabiki. Büyüteceğiniz ağacın ne kadar kök salacağı, ne kadar ayakta duracağı size bağlı. Sabır ve sevgiyle hareket etmeli ve yardım almaktan asla çekinmemelisiniz.